Xawery Dunikowski – malarz z bogatą przeszłością

Kategoria: Ludzie historii, Wybitni malarze

tekst alternatywnyXawery Dunikowski urodził się 24 listopada 1875 roku w Krakowie. Jest on znany głównie z tego, że był pedagogiem, rzeźbiarzem, ale również i malarzem. Swoją edukację rozpoczął w Warszawie – w Szkole Technicznej i dopiero w roku 1896 (a więc, gdy liczył on sobie 21 lat) powrócił do rodzinnego miasta, do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Po zakończonych studiach raz jeszcze wyjechał on do Warszawy – tym razem po to, by objąć – jako profesor – stanowisko w Szkole Sztuk Plastycznych.

Warto w tym miejscu odnotować również inne zdarzenie z jego życia, które ukazuje go, jako człowieka porywczego – w 1905 roku podczas kłótni zastrzelił trzydziesto dziewięcio letniego malarza Wacława Pawliszczaka, po czym został aresztowany. Gdy jednak dokonana została wpłata kaucji za Dunikowskiego, został on zwolniony z aresztu.

Dunikowski pracował w Warszawie do roku 1910, po czym po raz kolejny udał się do miasta swoich urodzin, czyli do Krakowa. W wieku trzydziestu dziewięciu lat (a więc, na marginesie mówiąc, w tym samym wieku, w jakim był zastrzelony przez niego Pawliszczaka) Dunikowski wyjechał na stypendium do Londynu, a następnie wstąpił do Legii Cudzoziemskiej.

Po powrocie do Polski w roku 1924 (artysta liczył czterdzieści dziewięć lat) rozpoczął pracę w katedrze rzeźby na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Okres międzywojenny był dla malarza niezwykle ważny, ponieważ otrzymał on w tym czasie wiele różnego rodzaju nagród za swoją twórczość.

Wojna przyniosła Dunikowskiemu ból i cierpienie – stał się on więźniem obozu Auschwitz, gdzie nie zrezygnował jednak ze swej porywczej duszy – współuczestniczył on w organizacji ruchu oporu w obozie.

Po wojnie powrócił do krakowskiej ASP, gdzie ponownie podjął pracę w katedrze rzeźby – w tej właśnie katedrze spędził czas do 1955 roku. W tym roku ponownie – jak się miał okazać – po raz ostatni, na stałe, Xawery Dunikowski przeniósł się do Warszawy. W roku 1959 objął natomiast stanowisko w katedrze rzeźby wrocławskiej Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych. Dunikowski zmarł 26 stycznia 1964 roku w Warszawie, w wieku osiemdziesięciu dziewięciu lat.