Pogoń za epoką przedindustrialną

Kategoria: Ludzie historii, Malarstwo, Wybitni malarze

W dwutysięcznym czwartym roku na zawał serca umarł wielki polski artysta – Jerzy Duda-Gracz. Jego dzieła są powszechnie znane. Niektórzy określali go jako wielkiego satyryka, ponieważ Duda-Gracz żywo interesował się publicystyką i polityką. W swoich pracach plastycznych często powracał do motywu zdeformowanych ludzkich ciał, co trzeba przyznać, budziło zawsze silne emocji w odbiorcach jego sztuki. Z drugiej strony starał się używać czytelnych dla wszystkich symboli by obnażać najgorsze ludzkie wady, takie jak głupotę, nietolerancję, chamstwo, zakłamanie, ale też i ślepe zafascynowanie kulturą Amerykańską oraz nieustającą pogoń za pieniądzem. Znawcy jego twórczości wspominali o roli groteski w sztuce Dudy-Gracza, porównując jego dzieła do obrazów Wojtkiewicza czy wielkiego malarza Petera Bruegla. Artysta wspominał w swoich wypowiedziach, że pragnie zatrzymać świat, który już odchodzi, dlatego na jego obrazach nie zobaczy się żadnych drutów telefonicznych ani samochodów. Jego interesował świat z dzieciństwa, epoka przedindustrialna. Jerzy Duda-Gracz był również znany i ceniony poza granicami Polski. Jego liczne wystawy odbywały się w wielu europejskich miastach.

Polski surrealizm ma się dobrze

Kategoria: Artyści, Malarstwo, Obrazy, Wybitni malarze

Surrealizm zadebiutował w sztuce w latach dwudziestych ubiegłego stulecia i wcale z początku nie był związany z malarstwem. Odnosił się głównie do literatury, ale jego oddziaływanie było silne także na inne dziedziny artystyczne. Jako bunt przeciw klasycyzmowi i wszystkiemu co pokrewne, wyrażał wizualizację wewnętrznej percepcji, burząc logiczny porządek rzeczywistości. Dzięki grotesce i działaniu na pograniczu jawy ze snem, był zaprzeczeniem wszystkiego co racjonalne.

Wśród polskich surrealistów nie sposób nie dostrzec dzieł Jarosława Kukowskiego, którego prace można było wielokrotnie oglądać w najznamienitszych polskich i zagranicznych galeriach i wystawach. Jego wczesna twórczość przepełniona była wszechobecnym smutkiem i dramatyzmem, poprzez liczne postacie o zdeformowanych kształtach, na tle surrealistycznych pejzaży. Kolejny okres jest niejako przełomem w twórczości Kukowskiego. Zaczynają dominować akty w zdecydowanie jaśniejszych barwach, czuć jednak postęp czasu i dynamizm. W dalszych etapach pracy twórczej autor nawiązuje do swoich wczesnych dzieł. Mają one jednak znacząco inne ujęcie. Mimo wszechobecnego bólu i cierpienia, można dopatrywać się ironii, groteski, a wręcz prowokacji. Z tego też względu część jego prac wywołuje publiczne obruszenie i oburzenie.

Surrealizm w Polsce to także wielu innych, znamienitych twórców, mniej lub bardziej znanych i rozpoznawanych, także poza granicami naszego kraju.