Szymon Czechowicz

Kategoria: Artyści, Malarstwo, Wybitni malarze

Pochodził z bogatej rodziny złotników, a dzięki protekcji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego w 1711 rozpoczął studia malarskie w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Uzyskawszy niezbędną wiedzę, kontynuował rozwój swoich umiejętności malarskich, dzięki czemu w 1716 zdobył nagrodę Akademii. Po powrocie do kraju w 1731 kontynuował twórczość na rodzimej ziemi.

Malował głównie obrazy religijne, które obecnie znajdują się w kościołach m. in. Wilna, Krakowa, Lwowa, Warszawy, Poznania, Lublina, Opola Lubelskiego,Starejwsi i Lubartowa, a także portrety. Motywami jego dzieł byli najczęściej członkowie rodziny Ossolińskich, Sułkowskich, kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy, hetmanów wielkich Klemensa Branickiego i Wacława Rzewuskiego, wojewody sandomierskiego Jana Tarło i innych.
Zmarł w 1775 i został pochowany w warszawskiej krypcie Ojców Kapucynów.

W roku 2009 z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego Poczta Polska wydała serię dwóch znaczków pocztowych przedstawiających jego obrazy: „Złożenie do grobu” (1747) i „Chrystus Zmartwychwstały” (1758), które znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.

Jan Matejko – malarz wszechczasów

Kategoria: Artyści, Malarstwo

Jan MatejkoJan Matejko jest chyba jednym z najbardziej znanych, jeśli nie najbardziej znanym polskim malarzem. Jego pełne imię i nazwisko brzmi Jan Alojzy Matejko. Urodził się w czerwcu 1838 roku w Krakowie.
Matejko na początku swej aktywności twórczej poświęcił się malarstwu religijnemu, lecz później zainteresował się historią i to jej właśnie poświęcił swoje zdolności. Jak się twierdzi owa historia stała się wręcz czymś w rodzaju obsesji malarza, a jego drugim zainteresowaniem była ojczyzna. Przykładami jego prac poświęconych właśnie tematyce własnego kraju i rodaków były, na przykład, „Stańczyk” (chyba bezkonkurencyjny, jeśli chodzi o poziom znajomości, jego obraz), „Hołd pruski”, czy też „Unia Lubelska”.
Obrazy Jana Matejki cechują się tym, że znajdują się na nich najczęściej wiele osób, składają się one z dużej ilości postaci (chociaż naturalnym kontrprzykładem na taką teorię jest wspomniany wyżej „Stańczyk”).
Do jego zasług zaliczyć można nie tylko wspomniane już malarstwo, ale także to, że przyczynił się do odkrycia wielu różnych talentów malarskich wśród innych twórców, których wydała polska ziemia. Do najważniejszych jego uczniów zaliczyć można Józef Mehoffer, Jacek Malczewski, Włodzimierz Tetmajer, czy też Stanisław Wyspiański.
Wraz z upływem lat zmieniał się stopniowo jego styl – o ile na początku mogło się zdarzać, że swe dzieła tworzył niedbale, o tyle później większą wagę i uwagę przykładał o jakości nakładania farb na płótno, które później miało się stać obrazem. Również zmienił ilość nakładania tych farb – kiedyś raczej dość skąpo, później z kolei hojnie.
Jan Matejko zmarł 1 listopada 1893 roku w miejscu urodzenia, czyli w Krakowie. Zacytować również można ostatnie słowa, jakie wypowiedział Matejko w chwili swojej śmierci: „Módlmy się za ojczyznę! Boże błogosławiony!”.
Na koniec, w ramach wyrazu specyficznego poczucia humoru, jako ciekawostkę podać można, że nazwisko „Matejko” odmienia się w miejscowniku na „Matejce” – i tym pozytywnym akcentem zakończmy te wspomnienia o malarzu.