Malarstwo współczesne

Kategoria: Artyści, Malarstwo, Obrazy

Od połowy XX wieku w malarstwie polskim rozwija się gałąź sztuki zwana popularnie malarstwem współczesnym. Już od początku II wojny światowej mamy do czynienia z rozwojem współczesnej sztuki malarskiej, która do dnia dzisiejszego nie podzieliła się wyraźnie na mniejsze grupy, nurty czy fazy. Tego typu podział widoczny będzie zapewne dopiero po latach, gdy na obecne malarstwo współczesne będzie można spojrzeć z odpowiedniej perspektywy lat.

Dzisiejsze malarstwo współczesne to przenoszenie na płótno sposobu widzenia rzeczywistości, interpretowanie otaczającego świata, wytykanie mu jego wad i przywar lub podkreślanie piękna i majestatu. Malarz, artysta, to nie rzemieślnik, a kreator, obrazujący swój pogląd na otoczenie i rzeczywistość. Jego obrazy mają zachwycać i pobudzać wyobraźnię, ale też pobudzać wyobraźnię, zmuszać do przemyśleń, czasem nawet szokować i być kontrowersyjnymi. Owa częsta intryga ma docierać do każdego odbiorcy w sposób indywidualny, zrozumiały dla niego tylko w tej jeden, właściwy sposób. Nie dziwi więc wcale, że dzieła współczesnych twórców przez jednych odbierane są jako wyraz niebywałego piękna i gustu, przez innych zaś jako kicz i szczyt artystycznego nietaktu.

Stefan Filipkiewicz

Kategoria: Malarstwo, Obrazy, Wybitni malarze

Stefan Filipkiewicz żył w latach 1879 – 1944. Urodził się w Tarnowie, a zginął w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen. Był malarzem i grafikiem, uznawanym za jednego z ważniejszych młodopolskich pejzażystów. W latach 1900-1908 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego, Józefa Pankiewicza oraz Jana Stanisławskiego. W szczególności ten ostatni wywarł duży wpływ na jego twórczość. Zaliczany jest do najwybitniejszych przedstawicieli „szkoły pejzażowej” Stanisławskiego.

Debiutował w 1899 r. serią pejzaży tatrzańskich wystawionych w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. W 1905 roku został członkiem wiedeńskiej „Secesji”. Od 1908 roku był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka. Uczestniczył w wystawach secesji w Berlinie (1904), Monachium (1903, 1907, 1909) i Wiedniu (1905, 1911, 1913), a także w kilku międzynarodowych ekspozycjach, m.in. w Dreźnie (1912), Rzymie (1911) i Wenecji (1905, 1907, 1910, 1914, 1920, 1926). Brał udział w zbiorowych prezentacjach polskiej sztuki w Stanach Zjednoczonych (1906), Londynie (1906), Wiedniu (1908, 1915) i Paryżu (1921).

Stefan Filipkiewicz zajmował się także pracą pedagogiczną, od 1913 roku prowadził kurs malarstwa dekoracyjnego w Szkole Przemysłowej w Krakowie. W latach 1914-1917 służył w Legionach. W 1929 roku otrzymał złoty medal na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Od 1930 roku wykładał na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1936 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym.W 1933 roku został nagrodzony przez Polską Akademię Umiejętności za całokształt twórczości.

Podczas II wojny światowej brał udział w ruchu oporu i działalności konspiracyjnej. Był Wiceprezesem Komitetu Obywatelskiego do Spraw Opieki nad Uchodźcami Polskimi w Budapeszcie – przedstawicielstwa Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Aresztowany przez gestapo w roku 1944 trafił do obozu w Mauthausen-Gusen, gdzie został zamordowany w dniu 23.08.1944.