Malarstwo współczesne

Kategoria: Artyści, Malarstwo, Obrazy

Od połowy XX wieku w malarstwie polskim rozwija się gałąź sztuki zwana popularnie malarstwem współczesnym. Już od początku II wojny światowej mamy do czynienia z rozwojem współczesnej sztuki malarskiej, która do dnia dzisiejszego nie podzieliła się wyraźnie na mniejsze grupy, nurty czy fazy. Tego typu podział widoczny będzie zapewne dopiero po latach, gdy na obecne malarstwo współczesne będzie można spojrzeć z odpowiedniej perspektywy lat.

Dzisiejsze malarstwo współczesne to przenoszenie na płótno sposobu widzenia rzeczywistości, interpretowanie otaczającego świata, wytykanie mu jego wad i przywar lub podkreślanie piękna i majestatu. Malarz, artysta, to nie rzemieślnik, a kreator, obrazujący swój pogląd na otoczenie i rzeczywistość. Jego obrazy mają zachwycać i pobudzać wyobraźnię, ale też pobudzać wyobraźnię, zmuszać do przemyśleń, czasem nawet szokować i być kontrowersyjnymi. Owa częsta intryga ma docierać do każdego odbiorcy w sposób indywidualny, zrozumiały dla niego tylko w tej jeden, właściwy sposób. Nie dziwi więc wcale, że dzieła współczesnych twórców przez jednych odbierane są jako wyraz niebywałego piękna i gustu, przez innych zaś jako kicz i szczyt artystycznego nietaktu.

Szymon Czechowicz

Kategoria: Artyści, Malarstwo, Wybitni malarze

Pochodził z bogatej rodziny złotników, a dzięki protekcji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego w 1711 rozpoczął studia malarskie w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Uzyskawszy niezbędną wiedzę, kontynuował rozwój swoich umiejętności malarskich, dzięki czemu w 1716 zdobył nagrodę Akademii. Po powrocie do kraju w 1731 kontynuował twórczość na rodzimej ziemi.

Malował głównie obrazy religijne, które obecnie znajdują się w kościołach m. in. Wilna, Krakowa, Lwowa, Warszawy, Poznania, Lublina, Opola Lubelskiego,Starejwsi i Lubartowa, a także portrety. Motywami jego dzieł byli najczęściej członkowie rodziny Ossolińskich, Sułkowskich, kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy, hetmanów wielkich Klemensa Branickiego i Wacława Rzewuskiego, wojewody sandomierskiego Jana Tarło i innych.
Zmarł w 1775 i został pochowany w warszawskiej krypcie Ojców Kapucynów.

W roku 2009 z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego Poczta Polska wydała serię dwóch znaczków pocztowych przedstawiających jego obrazy: „Złożenie do grobu” (1747) i „Chrystus Zmartwychwstały” (1758), które znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.