Malarstwo polskie

Stanisław Ignacy Witkiewicz był malarzem, filozofem i dramaturgiem, ale także poetą, powieściopisarzem i publicystą. Dzięki temu, że wychowywał się w specyficznej atmosferze domu w Zakopanem, miał styczność z wieloma przedstawicielami nauki i sztuki odwiedzającymi jego ojca. Nigdy nie studiował regularnie nauk artystycznych, malował jednak często w plenerze wraz z zaprzyjaźnionymi artystami, często wyjeżdżał malować do Niemiec, Włoch i Francji, gdzie miał styczność z nowymi trendami.Brał udział w wielu wyprawach zarówno badawczych jak i militarnych, uczestniczył w Rewolucji Październikowej. Po powrocie do kraju 1918 roku związał się z Formistami, jednak jego twórczość znacznie odbiega od ich założeń, której bliżej do ekspresjonizmu. To mieszanka którą ciężko zaklasyfikować przez swój niepokojący i natychmiastowo rozpoznawalny charakter. Po 1924 malował jedynie pastelowe portrety w ramach działania Firmy portretowej, na których często widniały, oprócz sygnatur, informacji o używkach, z którymi eksperymentował. Do historii przeszedł także regulamin firmy portretowej, który wyznaczał pięć typów malowanych obrazów, z najdroższym, „wylizanym” z zaakceptowaną „ładnością” typem A na czele.

Tagi: ekspresjonizm, ignacy, Malarstwo, malarz, Obrazy, portret, stanisław, witkiewicz